Πραγματικότητα; Αμφισβητούμε την πραγματικότητα; Δε μπορώ να απαντήσω σ' αυτήν την ερώτηση; Αμφισβητώ; Τι σημαίνει; Αναρωτιέμαι για την πραγματική ή όχι ύπαρξη του, της, το σωστό, το λάθος...Αναρωτιώμαστε για την πραγματικότητα; Είναι μια ελλειπή πρόταση στην οποία λείπει το αντικείμενο; Ισως να είναι λάθος και η σύνταξη; Γι' αυτό δε βγαίνει και νόημα; Δε μπορώ να βγάλω νόημα;
Και όλα αυτά, γιατί μία άξιομπιπ κυρία με αμφισβήτησε για τα λεγόμενα μου και το πήρα προσωπικά. Δεν αισθάνομαι καλά, ok; Είμαι εύθικτος αλλα και εσύ είσαι προκατειλλημένη.
Αμφισβητώ την πραγματικότητα...ε ναι. Και!
Friday, 28 November 2008
Αμφισβήτηση.
Monday, 17 November 2008
Sunday, 2 November 2008
Sunday, 26 October 2008
Γράφω....
Αυτή η πίεση του χρόνου να με κατατρέχει. Δε φοβάμαι να μην γεράσω. Φοβάμαι τον χρόνο που περνάει μήπως με αφήσει πίσω. Δεν τον προλάβω. Ο οποίος τρέχει . Ένα πρόβλημα που εμείς οι άνθρωποι δημιουργήσαμε. Την ώρα. Στερούμαστε την ελευθερία του απλά "υπάρχω". Γιατί αισθάνομαι έτσι. "Κάντο να σταματήσει". Αλλά δε μπορώ. "Μην το σκέφτεσαι". Αλλά το σκέφτομαι. Μία ελπίδα ξεπηδά και μου λέει ότι ενδεχομένως το επόμενο σαββατοκύριακο θα έχεις το χρόνο μαζί σου. Να τον κάνεις ότι εσύ θέλεις και όχι ότι οι ΑΛΛΟΙ, ΟΙ ΑΥΤΟΙ, θέλουν. Ένα χάος που ονομάζεται στρές και βάφει το άσπρο, μαύρο. Αποτυπώματα που οι άλλοι αναγνωρίζουν ως πίεση. Παρατηρώ ότι σε αυτή την περίπτωση το χρώμα μαύρο στο μαλλί δε συμβολίζει κάτι κακό αλλά υγεία. Καλή ψυχική υγεία. Τι άλλο να πω. Φεύγω πάλι. Και η αποχώρηση μου στιγματίζει κάτα κάποιο τρόπο και την ψυχή μου. Δεν ξέρω αν έχω ξανανιώσει ποτέ άλλοτε έτσι στη ζωή μου.
Μην ανησυχείς.
Monday, 29 September 2008
I AM
.. back for a while.
... resting.
.... in need to meet new people.
Tuesday, 18 March 2008
Κοινωνικό ψέμα επιβίωσης…
Όπως ανακοινώθηκε από τον εκπρόσωπο Τύπου Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμο, "Η Εκκλησία δέχεται και ευλογεί την παραδεδομένη τέλεση του Γάμου κατά το Ορθόδοξο Τυπικό, ενώ θεωρεί πορνεία κάθε άλλη "συζυγική" σχέση εκτός αυτού".
Από την πλευρά τώρα του κυρίου Χατζηγάκη έχουμε τα εξής:
«Το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης κάνει ένα βήμα στην υπευθυνότητα και καθιστά τους πολίτες υπεύθυνους, αλλά δε θίγει την οικογένεια ούτε την Εκκλησία» τόνισε ο υπουργός Δικαιοσύνης, ωστόσο απέκλεισε το ενδεχόμενο το σύμφωνο να επεκταθεί και στα ομοφυλόφιλα ζευγάρια. Ο υπουργός Δικαιοσύνης επίσης διευκρίνισε ότι οι συνθήκες στη χώρα μας δεν είναι ώριμες για την επέκταση του συμφώνου στα ζευγάρια του ίδιου φύλου.
Με τις εξελίξεις λοιπόν να τρέχουν πάνω στο θέμα του Συμφώνου Ελεύθερης Συμβίωσης, όπου η Διαρκή Ιερά Σύνοδο χαρακτηρίζει την ελεύθερη συμβίωση πορνεία και το Υπουργείου Δικαιοσύνης να ετοιμάζει να προωθήσει το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης μόνο για ετερόφυλα ζευγάρια υποθέτοντας ότι ομοφυλόφιλοι δεν είναι πολίτες της κοινωνίας αυτής και άνθρωποι, συμμετέχω και εγώ στους Έλληνες Bloggers εναντίον των διακρίσεων.
Γιατί, αναρωτιέμαι πραγματικά, πως το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης καθιστά όλους τους πολίτες υπεύθυνους, όταν αποκλείει από αυτό ένα τουλάχιστον 10%. Από την άλλη επικαλείται ότι δε θίγει την οικογένεια. Για εμένα προσωπικά για τη νοοτροπία την ελληνική τη θίγει. Αν μία οικογένεια έχει στους κόλπους της ένα ομοφυλόφιλο παιδί, μην αναγνωρίζοντας η πολιτεία το δικαίωμα του να είναι με κάποιον και να τον αγαπά χωρίς να το κρύβει και να νιώθει ένοχος των συναισθημάτων του, η οικογένεια δε θα νιώθει θιγομένη ή δεν θα αποτελεί αντικείμενο επικρίσεων; Επίσης, η ελληνική οικογένεια επιμένω δε θα νιώθει καλύτερα, όταν ξέρουν ότι το παιδί τους είναι εξασφαλισμένο και από το νόμο; Αντιλαμβάνομαι και είμαι γνώστης, ότι ναι, η ελληνική κοινωνία είναι λίγο ετεροχρονισμένη με το ευρωπαϊκό κλίμα σχετικά με την αποδοχή της ομοφυλοφιλίας, αλλά για να προχωρήσει πρέπει να κάνει κάτι γι αυτό. Και όχι να επικαλείται τις συνθήκες ότι δεν είναι ώριμες για τέτοιων ειδών αλλαγές. Οι αλλαγές αυτές θα διαμορφώσουν το κλίμα. Από μόνο του το κλίμα δεν αλλάζει. Ούτε κατά διάνοια δε θέλω να σκέφτομαι ότι περιμένουμε να απέλθουν οι παλαιότερες και σκληροπυρηνικές γενιές για να έλθουν μετέπειτα οι νεότερες πιο ανοιχτόμυαλες γενιές για να αλλάξουν το κλίμα.
Για την εκκλησία. Για να είμαι ειλικρινής μου έρχονται πολλά κακεντρεχή σχόλια, όταν διαβάζω ότι θα θίγει την Εκκλησία. Αυτό που κάνει με μια γρήγορη επιφανειακή ματιά είναι ότι έρχεται σε αντίθεση με τα όσα διδάσκει η εκκλησία. Αλλά το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αφορά το ελληνικό κράτος και όχι τον Χριστιανισμό. Είναι γεγονός ότι ο Ελληνισμός και ο Χριστιανισμός στην Ελλάδα πήγαιναν πάντα μαζί. Σκοπός της εκκλησίας και του Χριστιανισμού για εμένα είναι να φέρει τον άνθρωπο κοντά στον Χριστό και στο Θεό και όχι να του το επιβάλει. Η αγάπη δε σφραγίζεται με λεφτά, νυφικά, μπουμπουνιέρες και όλα τα συναφή, γιατί ο θρησκευτικός γάμος εκεί έχει οδηγηθεί. Βρίσκεται μεταξύ δυο ανθρώπων που σέβονται και ενδιαφέρονται ο ένας για τον άλλο. Το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης πρέπει και οφείλει, για το κράτος αλλά και για την εκκλησία, να αναφέρεται και να ισχύει για όλους. Έτσι, προωθεί την κοινωνία των πολιτών χωρίς να προάγει και να προωθεί το μίσος και την προκατάληψη.
Τέλος, θα κλείσω με μία πρόταση που είχα γράψει πριν δυο χρόνια, όταν ήμουν στο εξωτερικό και είχα κάνει μία εργασία πάνω στο θέμα του κοινωνικού συμβολαίου συμβίωσης «Finally, I will conclude by saying that is always better in every sector in our lives to have a person next to us supporting us and loving us.»
ΔΡΑΣΗ:
ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ
Στην Ελλάδα οι γκέι, οι λεσβίες και οι τρανσέξουαλ γνωρίζουν από διακρίσεις. Τις αντιμετωπίζουν καθημερινά στην οικογένεια, την κοινωνική ζωή και τον επαγγελματικό στίβο.
Καμιά φορά όμως φτάνει μια σταγόνα για να ξεχειλίσει το ποτήρι.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου το Υπουργείο Δικαιοσύνης ετοιμάζεται να καθιερώσει ένα 'συμβόλαιο συμβίωσης' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Δεν θεωρούμε ότι ένα απλό 'συμβόλαιο' μπορεί να λύσει τα ζητήματα των ζευγαριών ίδιου φύλου, ούτε να εξασφαλίσει την ισότιμη μεταχείρισή τους. Πιστεύουμε όμως ότι η προτεινόμενη διάκριση είναι κατάφωρα αντίθετη τόσο με το ελληνικό Σύνταγμα όσο και με τις ευρωπαϊκές συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Πόσο μάλλον όταν 18 ευρωπαϊκές χώρες ήδη παρέχουν νομική κατοχύρωση στα ζευγάρια ίδιου φύλου.
Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι να ενημερωθούν σχετικά οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιστοσελίδες και ιστολόγια σε όλο τον κόσμο. Αυτό που ζητάμε είναι ίσα δικαιώματα για όλους. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.
Αυτή τη φορά δεν θα μείνουμε σιωπηλοί. Αυτή τη φορά δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια.
GREEK BLOGGERS AGAINST DISCRIMINATION
In Greece gays, lesbians and transexuals know about discrimination. They face it daily from their families, in their social lives and in the professional field.
But sometimes, all it takes is a single straw to break the camel's back.
According to press reports, the greek government is preparing to introduce a domestic partnership 'contract' EXCLUSIVELY for unmarried heterosexual couples. We do not believe that a mere 'contract' can resolve the issues same-sex couples face or ensure their fair treatment under the law. However this discriminatory proposal is a direct contravention of the greek Constitution, as well as european human rights treaties. Especially since same-sex couples already enjoy legal rights in 18 european nations.
The aim of this intervention is to make sure that european institutions, human rights organisations, websites and weblogs from around the world learn about these proposals. What we ask for is equal rights for all. Nothing more and nothing less.
This time around we will not sit idly by. This time around we will not keep silent.
Monday, 17 March 2008
Εθελοντικές ανταποκρίσεις
Saturday, 2 February 2008
Άτιτλο πάλι..
Είναι δυνατόν η έντονη σκέψη ενός ανθρώπου να επηρεάσει τη ζωή ενός άλλου; Η αμφιβολία και μόνο φανερώνει πίστη στην παραπάνω σκέψη. Είμαστε τόσο τρωτοί; Να επηρεάζει μόνο η σκέψη του άλλου εμάς; Αναρωτιέμαι αν όλα αυτά είναι μαλακίες, δεισιδαιμονίες που για κάποιο λόγο έχουν βασιλέψει στις ρίζες του μυαλού. Πως βέβαια να μην έχουν στρατοπεδεύσει, όταν νομίζω ότι το έχω επιβεβαιώσει ότι συμβαίνει, κατόπιν επαναλαμβανόμενων εμπειριών. Είμαι δέσμιος των σκέψεων μου, ανθυποβάλλομαι. Ανησυχώ! Παρόλα αυτά προχωράω και πάντα έχω κάτι να διηγούμαι αργότερα. Μάτια, ευχές, σταυρουδάκια εμπρός μαρς. Στοχεύσατε πυρ! Όχι δε στοχεύουν αλλά αμύνονται. Η καλύτερα επίθεση λένε, είναι η άμυνα και η καλύτερη άμυνα όμως είναι η επίθεση. Όλα θέατρο του παραλόγου. Όλα είναι θέμα το πώς μας βολεύει. Η ατυχία ερμηνεύεται ως κακό μάτι, αρνητική ενέργεια, τύχη, απλό γεγονός, απλά, ατυχία. Πως το βλέπεις εσύ; Φέρτε τα γαρύφαλλα και την ευχή να πάμε μπροστά…σας ξορκίζω όλους! «Ιησούς Χριστός νικά και όλα τα κακάκια σκορπά». Και που πάνε αυτά; Ζήτω συγνώμη από τα Θεία, :-‘( γιατί τα αναφέρω για να κάνω χιούμορ και να κερδίσω λίγο από την προσοχή σας…Το μάτι είναι! Το βρήκα πάλι..
Wednesday, 23 January 2008
Όταν η καρδιά πληγωθεί..
..το μυαλό αρχίζει μία ακατάσχετη κενή φλυαρία.
ακατάσχετη κενή φλυαρία
ακατάσχετη κενή φλυαρία
ακατάσχετη κενή φλυαρία
Saturday, 12 January 2008
Wednesday, 9 January 2008
Διαστάσεις...δε χρειάζονται ειδικά γυαλιά.
Παράλληλες πραγματικότητες…και ποιος σας είπε ότι δεν υπάρχουν περισσότερες από μία ορατές διαστάσεις…πραγματικότητες...παράλληλα με τη δικιά μας. Είναι αυτή των άλλων. Κάθε άνθρωπος κουβαλάει μία πραγματικότητα πάνω του. Είναι μία άλλη διάσταση που εμείς οι επίγειοι άνθρωποι πολλές φορές την ονομάζουμε διάσταση απόψεων, πεποιθήσεων, επιλογών. Οι διαστάσεις αποκαλύφθηκαν και είμαστε χωρίς να το ξέρουμε παρόντες σε αυτήν την αποκάλυψη. Κάθε φορά που γνωρίζουμε έναν άνθρωπο εισερχόμαστε σε μία άλλη, παράλληλη διάσταση στην οποία θεωρητικά γινόμαστε παρόντες.. Στη διάσταση του άλλου ανθρώπου, τρέχουμε παράλληλα και επηρεάζουμε τη δική μας και τη δικιά του πορεία. Είμαστε παρόντες σε μία άλλη διάσταση παράλληλα με τη δική μας, στη διάσταση του μυαλό του,της,μας,των..
Thursday, 15 November 2007
48 στη θέση σου. Πρόβα..Πάμε!
Ο ιππότης ακολουθεί τα βήματα του εθελοντισμού. Θα είμαι και εγώ εκεί.Πρώτη φορά από μέσα. Ξεκινάω από το τέλος και θα καταλήξω στην αρχή του 48 Φεστιβάλ Κινηματογράφου που γίνεται στη Θεσσαλονίκη από τις 16-25 Νοεμβρίου. Οι πιστοί θα προσέλθουν. Οι "άπιστοι" μπορεί μεν να δυσπιστησούν αλλά θα περάσει από το μυαλό τους να περάσουν..και τελικά, ίσως να τους δούμε και αυτούς. Είμαστε πολύ περίεργοι όπως και εσείς αν το καλοσκεφτείς..* Πρώτη μέρα σήμερα, δεύτερη αύριο. Συναισθήματα του σήμερα:
Εκνευρισμός, έκανα καλά που ήρθα; Μα είναι δυνατόν! Οκ, η κοπέλα είχε άγχος αλλά και εγώ κούραση.
Ενθουσιασμός. Συμμετοχή στην τελετή έναρξης. Πολύ κόσμος. Πολλές ενδεχόμενες και κάθε είδους προοπτικές...."Χάρηκα. Και εγώ. Χάρηκα πολύ." Σε βλέπω..με βλέπεις...ΒΛΕΠΟΜΑΣΤΕ!!
Αναμόνη.
Ενδιαφέρον. Τι ωραία.. αυτά που δεν πρέπει να πω, γιατί θα αποκαλύψω μέρος της τελετής έναρξης. Α τι ωραίο και αυτό.Εκείνο θα έπρεπε να το διορθώσουν..ίσως και εκείνο. Θα έπρεπε λογικά, να αρχίζουννα προετοιμάζονται νωρίτερα αλλά κλάσικα στο τέλος γίνονται όλα και ικανοποιητικώς επιτυχημένα.
Τώρα, συνδυασμός ενδιαφέροντος και ενθουσιασμού. Περπατούρα νούμερο 1. Όλοι στη θέση μας. Αύριο τελική πρόβα και...θα δείξει που θα πάμε.
*Εσείς, γιατί θα έρθετε από περιέργεια και εμείς είμαστε περίεργοι για να δούμε αν θα έρθετε. Α! και δεν είναι πληρωμένη διαφήμιση :-'P
Monday, 22 October 2007
Καιρός: Κρύο
Saturday, 20 October 2007
Πολιτισμικές διαφορές τύπου Msn
Κάποιοι δε λένε να καταλάβουν με τίποτα αυτά που τους λες. Τι στο καλό. Είναι τόσο στον κόσμο τους; Σε ακούνε; Είναι τόσο εγωιστές που δεν μπορούν να δεχτούν την άποψή σου, την απόρριψη σου, την επιθυμία σου. Εκεί. Κολλημένοι στον στόχο. Με το πνεύμα ηθικό και ακμαιότατο. Έχουν πάρει ένα θρασύτατο θάρρος και εισβάλλουν στη ζωή σου με το έτσι θέλω ανεξάρτητα αν εσυ θέλεις, γιατί θεωρούν ότι αποκλείεται να μη θέλεις. Α! και αν δε θέλεις θεωρούν ότι θα το μετανιώσεις τόσο πικρά μετά που θα παρακαλάς ένα πράγμα τότε, να είχες δεχτεί.
Τι καταπιεστικο. Δε θέλεις να τους "ενοχλήσεις" με αυτά που θες να τους πεις και στο τέλος καταλήγεις και εσύ να είσαι ο ενοχλημένος, γιατί σου αποδίδουν και τις ευθύνες. Τι κάνουμε; Θα δανειστώ μία ατάκα που μου υπόδειξαν να την διαβάσω στην στήλη των ζωδίων της Αthens Voice πριν 2 με 3 βδομαδες.
Γίνεται όμως αυτό;;; Έλα που δεν γίνεται......
Tuesday, 2 October 2007
Κοιτάξτε στο παρακάτω μέρος για την ημερομηνία λήξης.
Ανάλωση κατά προτίμηση ............ (Επιλέξτε το πρόσωπο που επιθυμείτε)
Καλό θα ήταν όμως να οριστεί μία "σύντομη" ημερομηνία.
Wednesday, 26 September 2007
Νόμος 26 κάθετος 2007 κανενός δικαίου
Σήμερα, για κάποιο λόγο ήταν όλα κάπως ...unwilling... Νo will, passive συγκατάβαση των γεγονότων και απογοήτευση. Πω πω τι έχω πάθει τελευταία.. H μελοδραματική μου φύση σε συνδυασμό με μία απάθεια σε στιγμές συνήθως που δεν πρέπει, σκοτώνουν.
Οι αναρτήσεις κατάντησαν ένας είδος ψυχανάλυσης, επικοινωνίας με αυτά που νιώθουμε. Νιώθεις κάτι και στιγμιαία σου δίνεται η λύση της δημόσιας ανάρτησης. Σαν να σε ρωτάει "ο ιστός" τι νιώθεις, τι σκέφτεσαι;
Η υπόνοια του ψέματος, η απορία για το πως οι άνθρωποι ξεστομίζουν πολύ εύκολα ένα ψέμα, εκμεταλλευόμενοι την καλόβουλη θέληση και την εμπιστοσύνη των άλλων προκαλούν την αίσθηση του θύμου, ο οποίος σας ζήτω συγνώμη για όποιον με διαβάσει, θα τον μοιραστώ μαζί σας.
Ποια είναι η ποινή που πρέπει να αποδίδεται σε αυτούς που παίζουν με τις ζωές και τα συναίσθηματα των αλλών συνειδητά. Η απάθεια μου θα έλεγε η Θεία Δίκη ή για όσους δεν πιστεύουν στη "Δίκη" θα περιοριστώ απλως στο εξής " ότι απλώς κάποια στιγμή θα έρθουν αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πράξεων τους." Άντε και γαμηθείτε λοιπόν! Το πότε θα γαμηθώ εγώ είναι συνέπειες των δικών μου πράξεων, έτσι για να κάνω και λίγο ενός είδους χιούμορ. Ξέρω ότι ακόμα γελάτε...:-'P
Θα καταλήξω με μία προτροπή να χαρείτε την σημερινή πανσέληνο που από ότι φαίνεται με επηρέασε...χουμφ...από ότι βλέπω όμως επίσης συννέφιασε...Oh weellll... Τι καλύτερο από μία βροχερή νύχτα με το άλλο σας μισό, φίλο ή δικό σας άνθρωπο. :-')
Saturday, 22 September 2007
Rainy days of our lives
Tuesday, 11 September 2007
, , , , , ,
Saturday, 8 September 2007
Τίτλος;
Αντικειμενικό, το καλύτερο δείγμα του υποκειμενικού που υποδύεται..
Monday, 20 August 2007
Φίλε μήπως έχεις...;
Γιατί είμαστε τόσο εξαρτημένοι από την αγάπη; Πρεζάκια της αγάπης. Μου ακούγεται σαν τα αρκουδάκια της αγάπης τα οποία όμως μοιράζουν την αγάπη τους χωρίς να αποζητάνε τη αγκαλιά κάποιου παιδιού…
Εθισμένοι στην αγάπη… Αν δεν την λάβουμε μία ημέρα την έχουμε βάψει… Αρχίζουν οι αμφιβολίες, οι καταθλίψεις, πέφτει η ψυχολογία μας, σκατά. Που είναι αυτό που μας φτιάχνει; Που; Τώρα;!
Ακόμα και η ιδέα της, μας ανεβάζει στα ουράνια λες και έχουμε όντως λάβει μια ναρκωτική ουσία.
Κάλλιστα λοιπόν θα μπορούσαμε να πούμε πως οι άνθρωποι που κάνουν χρήση ναρκωτικών αποζητούν λίγη αγάπη ή την ιδέα ότι τους αγαπάνε…γιατί έχουν χάσει πλέον την ελπίδα τους.
Ασυνάρτητες σκέψεις, γιατί και εγώ νομίζω πως θέλω τη δόση μου…
Τη δόση που όπως όλες πληρώνονται…
Την αγάπη μου.. που νιώθω ότι πολύ δύσκολα μπορώ να δώσω.
Την αγάπη τη νιώθω σαν απαγορευμένη..
..να μην εκτεθείς, πληγωθείς, γελοιοπηθείς, να μη νιώσεις ότι δεν τα καταφέρνεις μόνος σου...και όλα αύριο θα τα έχεις ξεχάσει, γιατί πιθανόν θα έχεις βρει κάπου τη δόση σου. Ευτυχία.



